Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Επιλεγμένα

Αιθεροβασία

Περπάτησα στο καταπράσινο λιβάδι  μιας περασμένης εποχής αφέθηκα ελεύθερα πάνω στη χλόη  της απρόσωπης μοίρας μου
κοίταξα ψηλά, πολύ ψηλά είδα τις σταγόνες της βροχής να δραπετεύουν  από την αγκαλιά του ουρανού
ασταμάτητα έπεφταν πάνω στη γη σκορπίζονταν με βία γύρω μου άφηναν μια γεύση λησμονιάς  από τον χρόνο που έφυγε
άνοιξα το χέρι μου, έπιασα μία από αυτές ήταν η σταγόνα του δικού μου  και του δικού σου ονείρου
Μα ξαφνικά η πιο δυνατή απ’ όλες τις ανάσες του ανέμου την πήρε μακριά  -κάπου εκεί- μέσα στο απέραντο λιβάδι 
                                                 Δήμητρα Λογγίνου

Τελευταίες αναρτήσεις

Πόνος

Παιδική Αθωότητα

Το πυροφάνι

Κίτρινα Φύλλα

Αθέατο Κάλλος

Χρόνος Νοσηρός

Της Kόρης το Παράπονο

Αέναη Μελωδία

Οπτική Πλάνη

Λαλίτσα